ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ Η ΥΦΕΣΗ

Η Ελληνική Οικονομία το 2009 χαρακτηριζόταν από δύο εφιαλτικά νούμερα. Πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα (δηλαδή χωρίς τοκοχρεολύσια) 10,1% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) ή 24 δισεκατομμύρια ευρώ και έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών 15,4% του ΑΕΠ, ή 37 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, το ελληνικό Δημόσιο ξόδεψε εκείνη τη χρονιά 24 δισεκατομμύρια που δεν είχε και ως χώρα εισαγάγαμε 37 δισεκατομμύρια περισσότερα, κυρίως για καύσιμα, φάρμακα και τρόφιμα, από όσα εξαγάγαμε. Προφανώς, αυτά έγιναν με αύξηση του δανεισμού (χρέους) δημόσιου και ιδιωτικού. Το Μνημόνιο που υπογράψαμε με τους δανειστές μας το 2010 είχε ως στόχο τον μηδενισμό του πρωτογενούς ελλείμματος το 2012 και τη βελτίωση του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών μέσα από τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Ας δούμε τι σήμαιναν πραγματικά τα νούμερα αυτά για την ελληνική οικονομία και για την ύφεση για την οποία δαιμονοποιείται το Μνημόνιο από πολλούς, αριστερούς και… δεξιούς.

Τα 24 δισεκατομμύρια που ξόδεψε το κράτος το 2009 πέρα από τα έσοδά του έγιναν με δανεικά, δηλαδή προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος. Από το 2009 και μετά, όμως, καθώς βγήκαμε από τις αγορές, τα δανεικά προέρχονται μόνο από τις κυβερνήσεις των εταίρων μας στην Ευρωζώνη, δηλαδή ακόμη και από χώρες με χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ από της Ελλάδας και αρκετά δικά τους προβλήματα. Το 2010 καλύψαμε έλλειμμα 13 δισεκατομμυρίων, σε σχέση με το 2009, αλλά χρειαστήκαμε άλλα 11,8 δισεκατομμύρια από τους εταίρους μας για να καλύψουμε το σύνολο του ελλείμματος του 2010. Αν είχαμε μείνει μόνοι μας, όπως πολλοί υποστηρίζουν σήμερα, θα έπρεπε το 2010 να χρεοκοπήσουμε άτακτα και να κόψουμε όχι μόνο τα 13 δισεκατομμύρια που κόψαμε, αλλά και τα άλλα 11,8 δισεκατομμύρια που μας έλειπαν. Σε εκείνη την περίπτωση, όμως, θα έπρεπε να κόψουμε και 30 δισεκατομμύρια επιπλέον από τις εισαγωγές μας, αφού συνάλλαγμα δεν θα υπήρχε. Φυσικά, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί αν αυξάναμε τα έσοδα από τη φορολογία κατά 24,8 δισεκατομμύρια, αλλά νομίζω ότι αυτό δεν το συζητάει κανείς λογικός άνθρωπος.

Ας έρθουμε τώρα στην ύφεση, που χοντρικά ορίζεται ως αρνητική μεταβολή στο πραγματικό ΑΕΠ. Με την εθνικά υπερήφανη πολιτική που πολλοί πρεσβεύουν σήμερα, θα έπρεπε η οικονομία το 2010 να έχει συρρικνωθεί σε σχέση με το 2009, σε ονομαστικούς όρους, όσο το διπλό έλλειμμα του 2009, δηλαδή κατά 61 δισεκατομμύρια (24 + 37). Η ύφεση δηλαδή, μόνο το 2010, θα ήταν 25,4% με βάση το ονομαστικό ΑΕΠ του 2009. Αφήνω στη φαντασία του αναγνώστη να αναλογισθεί πώς θα ήταν η χώρα με 25% πτώση του ΑΕΠ σε ένα χρόνο, εκτός αγορών και με δικό της εξευτελισμένο νόμισμα. Αντί γι’ αυτό, με την πολιτική «υποτέλειας» που ακολουθήσαμε με το Μνημόνιο, η σωρευτική ύφεση στο πραγματικό ΑΕΠ, δηλαδή υπολογίζοντας και τον πληθωρισμό 3 ετών (περίπου 9%) υπολογίζεται στο τέλος του 2012 να είναι 18-20%.

Η αναπόφευκτη συρρίκνωση της οικονομίας, αφού τα διπλά ελλείμματα πρέπει να μηδενισθούν, έγινε σταδιακά, αν και άτσαλα, με τις γνωστές αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος. Η χώρα, όμως, εξακολουθεί να είναι στη Ζώνη του Ευρώ, τα δάνειά της, όσα χρειάζεται για το σημερινό χρέος, είναι εξασφαλισμένα, παίρνει σημαντική τεχνική και άλλη βοήθεια, για να μην ξαναχρεωθεί, και υπολογίζει σε πρωτογενές πλεόνασμα το 2013. Πιστεύω, μάλιστα, ότι αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα θα μπορούσε ήδη να υπάρχει, όπως είχε σχεδιασθεί το 2010, αν δεν είχαμε τη λυσσαλέα αντίδραση των αντιμνημονιακών εντός και εκτός κυβέρνησης, στη Βουλή και στους δρόμους, τα τελευταία δύο χρόνια.

Είναι κρίμα που μεγάλο μέρος της πολιτικής τάξης στην πατρίδα μας υπέκυψε τόσο εύκολα στη λαϊκίστικη γοητεία των μηδενιστών και αυτών με την κρυφή ατζέντα της δραχμής, της νέας επανάστασης, του «Δεύτερου Γύρου» και όλων των αριστερών και εθνικιστικών παραληρημάτων που ακούμε αριστερά και δεξιά. Είναι κρίμα που δεν μπόρεσαν ακόμη οι ψύχραιμες και ορθολογικές φωνές να επικρατήσουν στη δημόσια συζήτηση και να οδηγήσουν τη χώρα σε μία αξιοπρεπή πορεία ανάταξης αμαρτιών δεκαετιών. Η παρουσία του κ. Λουκά Παπαδήμου στην πρωθυπουργία ήταν ευτύχημα και ίσως αποδειχθεί σωτήρια. Μήπως θα έπρεπε όσοι ακόμη νοιάζονται για το μέλλον αυτής της χώρας και του λαού της να προβληματιστούν σοβαρά προτού ξαναβρεθεί η Ελλάδα στην περιπέτεια των διεργασιών ενός σαθρού πολιτικού συστήματος;

Advertisements

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: