ΤΟ ΛΕΙΩΣΙΜΟ ΕΝΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Τους τελευταίους τρεις μήνες έζησα μία τραγωδία, την οποία προσπάθησα, ματαίως, να διαχειρισθώ. Νοιώθω την υποχρέωση να τη διηγηθώ, γιατί 1,200 άνθρωποι κινδυνεύουν με άμεση οικονομική, οικογενειακή και προσωπική καταστροφή. Θέλω, επίσης, να προτείνω λύσεις, που ελπίζω ο αρμόδιος Υπουργός κ. Α. Λοβέρδος να ακούσει με την προσοχή που η έκταση του προβλήματος επιβάλλει. Αν και πολλά άλλα φαντάζουν ως πιο σημαντικά σήμερα, τίποτε δεν είναι πιο επείγον από την αποτροπή της προσθήκης 1.200 ανθρώπων στις τάξεις των ανέργων.
Το Κοινωφελές Ίδρυμα ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ «λειώνει» μπροστά στα μάτια μας. Αν και ενήμεροι, η Διοίκησή του και η Πολιτεία, δεν φαίνεται να κάνουν κάτι για να σώσουν ένα θαυμάσιο νοσοκομείο και τις δουλειές των γιατρών, νοσηλευτών και υπαλλήλων που δουλεύουν απλήρωτοι για τέσσερις, τώρα, μήνες. Το Ερρίκος Ντυνάν ανήκει στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ο Πρόεδρος του οποίου είναι και Πρόεδρος του Νοσοκομείου, με εξουσίες που είναι η απόλυτη περιγραφή του «ενός ανδρός αρχή». Συνεπώς, μπορούμε να μιλήσουμε και για την «απόλυτη ευθύνη» την οποία η Πολιτεία, που κατά νόμο εποπτεύει, οφείλει να διερευνήσει. Με την έγκριση του Υπουργού, αναλάβαμε με τους συνεργάτες μου προ τριμήνου, ως Σύμβουλοι Διαχείρισης, την υποχρέωσή να ψάξουμε για τη φύση του προβλήματος και να προτείνουμε λύσεις σε τρεις μήνες. Οι προτάσεις μας και ένα Επιχειρηματικό Σχέδιο σωτηρίας, παρεδόθησαν στα μέσα Ιανουαρίου, αλλά ο Πρόεδρος του Δ.Σ. τις αγνόησε. Η σύμβαση που έχω υπογράψει μου απαγορεύει να δημοσιεύσω συγκεκριμένα στοιχεία. Τα ευρήματά μας, όμως, τα δημοσιοποιήσαμε στους εργαζόμενους σε συγκέντρωση στο Αμφιθέατρο. Αμέσως μετά, το γραφείο Προέδρου και το κτίριο βρέθηκαν σε κατάληψη και ο Πρόεδρος εκδιώχθηκε κακήν κακώς. Σήμερα, υπάρχει μία νέα Γενική Διεύθυνση με επί κεφαλής έναν καταξιωμένο Μάνατζερ που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν και δική μας πρόταση. Δυστυχώς, σήμερα και λόγω της προηγούμενης τραγικής 10ετούς διαχείρισης, οι εργαζόμενοι είναι ακόμη απλήρωτοι και οι προμηθευτές σε απόγνωση. Με βάση τη σημερινή εικόνα, σε λίγο το Νοσοκομείο, μισοάδειο σήμερα, δεν θα λειτουργεί, ακόμη και αν οι εργαζόμενοι συμφωνήσουν να εργάζονται … δωρεάν.
Και τώρα στη σωτηρία του νοσοκομείου. Υπάρχουν η απλή και άμεση λύση και η σύνθετη λύση ίσως η πιο ενδιαφέρουσα. Επειδή η εμπλοκή του Δημοσίου είναι απαραίτητη, προϋποθέσεις είναι το δημόσιο όφελος με μηδενική επιβάρυνση. Η πρώτη λύση είναι η απλή κεφαλαιακή ενίσχυση με ξένα κεφάλαια σε ένα σχήμα ΕΕΣ-Επενδυτών. Ο ΕΕΣ «σώνει» το νοσοκομείο και κερδίζει μεσοπρόθεσμα. Όπως διαπίστωσα, με κεφαλαιακή ενίσχυση 30 εκ. € και ικανή επαγγελματική διοίκηση, το νοσοκομείο περνάει σε κερδοφορία το 2013. Το ενδιαφέρον από το εξωτερικό υπάρχει, η Διοίκηση είναι ενήμερη και ο ίδιος ενημέρωσα την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής την Πέμπτη 19/1/12. Είναι απορίας άξιο γιατί, τη στιγμή που ξένα Funds … ψάχνουν να επενδύσουν σε νοσοκομεία, η άμεση εισαγωγή κεφαλαίων για να σωθούν 1.200 θέσεις δουλειάς δεν απασχολεί την κυβέρνηση.
Η δεύτερη λύση είναι σύνθετη, αλλά και πιο αποδοτική. Μπορώ να την περιγράψω μόνο σχηματικά. Δημιουργείται μία Εταιρεία «ειδικού σκοπού» με τέσσερις μετόχους. Το Κράτος εισφέρει το τεράστιας εμπορικής αξίας οικόπεδο του Ιπποκράτειου στη Βας. Σοφίας, ο ΕΕΣ το Ερρίκος Ντυνάν, με τα χρέη του, φυσικά, οι ιδιώτες επενδυτές το «σταματημένο» ΕΡΑΣΙΝΕΙΟ Ογκολογικό Κέντρο στη Βάρη και τα χρέη τους, και ένα ξένο Fund τα κεφάλαια. Η Εταιρεία αναλαμβάνει την αξιοποίηση του οικοπέδου του Ιπποκράτειου, την αποπεράτωση του ΕΡΑΣΙΝΕΙΟΥ και τη διάσωση του Ερρίκος Ντυνάν. Με τη λύση αυτή, το κράτος δεν βάζει ούτε ένα ευρώ, αλλά αποκτά μερίδιο (με τιμές ΕΟΠΥΥ) σε ένα νοσοκομειακό συγκρότημα υψηλών προδιαγραφών, οι γιατροί και άλλοι εργαζόμενοι του Ιπποκράτειου αποκτούν σύγχρονους χώρους δουλειάς, η Αθήνα αποκτά, ίσως, ένα Ξενοδοχείο 6 αστέρων, ή κάτι άλλο που παράγει έσοδα, φόρους και δημοτικά τέλη, ο ΕΕΣ σώνει την επένδυση του Ντυνάν, αξιοποιείται η επένδυση του Ερασινείου, οι Τράπεζες σώνουν τα κεφάλαιά τους, και, βέβαια, οι εργαζόμενοι του Ντυνάν σώνουν τη δουλειά τους. Στη διαδικασία αυτή, κεφάλαια εισρέουν σε μία άμεση ξένη επένδυση (FDI) που κάνουμε «μαύρα μάτια» για να δούμε στις μέρες μας. Αν φαντάζει «πολύ καλό για να είναι αληθινό», άλλο τόσο απίστευτη μοιάζει η ανασύσταση του χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος σήμερα, που, όμως, φαίνεται να απασχολεί, σχεδόν αποκλειστικά, μέρος του πολιτικού δυναμικού της χώρας. Η διαφορά είναι ότι το πρώτο θα βοηθήσει πολύ και την πατρίδα, ενώ για το δεύτερο υπάρχουν, πλέον, σοβαρές …αμφιβολίες.

Λ. Λιαρόπουλος
Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Advertisements

Ετικέτες: ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: