ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ

Η κρίση είναι το κυρίαρχο στοιχείο στη ζωή όλων σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία δύο χρόνια. Στην Ελλάδα, έχει υπαρξιακές διαστάσεις που δεν έχουμε ζήσει ξανά. Για ένα τόσο σημαντικό γεγονός, είναι αξιοπερίεργο ότι κυβερνήσεις, κόμματα και πνευματικοί ταγοί, στην Ελλάδα και σε όλη της ΕΕ, δεν έχουν ενημερώσει έγκαιρα και αξιόπιστα για τα διακυβεύματα, τις επιλογές και τους κινδύνους. Ένας από τους τομείς όπου η κρίση θα έχει σοβαρές συνέπειες στην Ελλάδα είναι ο τομέας της Υγείας. Αυτό, επειδή στην Υγεία είναι έντονη η παθολογία στην οποία οφείλεται η κρίση γενικότερα, δηλαδή η υπέρμετρη σπατάλη με κρατική χρηματοδότηση από δανεικά.
Έχω ξαναγράψει ότι η Ελλάδα τα τελευταία 10 χρόνια, και ιδιαίτερα μετά το 2003, σπατάλησε στην Υγεία, δημόσια και ιδιωτική, 50 δις €. Σπατάλη, διαφθορά και παραοικονομία στοίχιζαν 5 δις €, ή 2% του ΑΕΠ, το χρόνο. Αυτά συντήρησαν άχρηστα μικρά παλαιά δημόσια νοσοκομεία με υπεράριθμους γιατρούς και πλασματικές εφημερίες, κυρίως στην επαρχία, ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και κλινικές που συντηρούσε ένας διεφθαρμένος άχρηστος ασφαλιστικός τομέας, υπερτιμολογημένα και υποχρησιμοποιούμενα δημόσια μηχανήματα και πανάκριβα «κουβανέζικα» υλικά. Έτσι, η οικονομική κρίση, που αντικατοπτρίζεται στην ανεργία και στα δημοσιονομικά ελλείμματα, στην Υγεία έχει δύο διαστάσεις. Η πρώτη είναι η αυξημένη ανάγκη για δημόσιες υπηρεσίες υγείας από άτομα που δεν μπορούν να πληρώσουν τον ιδιωτικό τομέα. Η δεύτερη είναι η ανάγκη για αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα στο δημόσιο τομέα, για να μπορέσει, αφ’ ενός να συνεχίσει να λειτουργεί και, αφ’ ετέρου, να καλύψει την αυξημένη ζήτηση.
Η πτώση στον ιδιωτικό τομέα είναι εμφανής. Καθώς το δημόσιο χρήμα στερεύει και τα νοικοκυριά στενάζουν από μείωση αποδοχών και ανεργία, η πελατεία περιορίζεται στους λίγους που μπορούν να ξοδέψουν. Ιδιωτικοί κολοσσοί απολύουν εργαζομένους, κλείνουν μονάδες και πωλούν περιουσιακά στοιχεία. Η μεγαλύτερη στην Ευρώπη ιδιωτική πρωτοβουλία στην Υγεία περιορίζεται στα ευρωπαϊκά μεγέθη, δηλαδή προς το 10% του συνολικού εθνικού «τζίρου», αντί του 40% που είχε την περασμένη 10ετία. Στην καθοδική αυτή πορεία θα «επιπλεύσουν» μόνο όσοι πετύχουν συμπληρωματικότητα με το δημόσιο τομέα και δώσουν προστιθέμενη αξία σε όσα μπορεί να προσφέρει ο δημόσιος τομέας, σε κόστος που να ταιριάζει με τα πραγματικά μεγέθη της οικονομίας. Αυτή την ανάγκη για προσαρμογή λίγοι θα αντιληφθούν και ακόμη λιγότεροι θα επιτύχουν.
Ο δημόσιος τομέας θα έχει ακόμη δυσκολότερο έργο αφού πρέπει να αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων. Το Υπουργείο Υγείας πρέπει να μεταβληθεί σε επιτελικό όργανο με 250 άτομα αντί για 1500. Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας να ενταχθούν στον ΕΟΠΥΥ για να γίνει πραγματικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών, όχι ένα μεγαλύτερο ΙΚΑ όπως είναι σήμερα. Να ανανεώσει το προσωπικό, κυρίως το ιατρικό, με έξοδο των άνω των 61 ή 62 γιατρών και αντικατάσταση κατά 70% με νέους. Να συγχωνεύσει νοσοκομεία και να βελτιώσει τη διοίκηση των (λιγότερων) ομάδων νοσοκομείων. Είναι ευκαιρία να αποκτήσει ή να ανανεώσει τον εξοπλισμό, είτε σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, είτε αγοράζοντας από τις χρεοκοπημένες ιδιωτικές μονάδες. Τώρα είναι ο καιρός να αποκτήσουμε ένα ευρωπαϊκό σύστημα υγείας που να δίνει περισσότερα κοστίζοντας λιγότερο. Έτσι θα γίνει η κρίση ευκαιρία.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ”

  1. Μανωλης Ισχακης Says:

    Μήπως ο καύτερος τρόπος είναι η αποδοχή και το πλάνο για το μέλλον? Άκουσα κάτι ωραίο: Ότι είναι, είναι και οτι δεν είναι δεν είναι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: