Archive for Απρίλιος 2011

ΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ

Απρίλιος 28, 2011

Μία άτυχη γυναίκα από τη Φλώρινα, όπου υπάρχει νοσοκομείο, πέθανε στην Κοζάνη, γιατί δεν την δέχτηκαν στην Πτολεμαΐδα, όπου δεν «εφημέρευε» η… παιδιατρική Κλινική, και το πρόωρο μωρό της νοσηλεύεται τώρα στη Θεσσαλονίκη. Η τραγική αυτή αλληλουχία δείχνει ανάγλυφα το δράμα της περίθαλψης στην επαρχία, αλλά και την ανευθυνότητα τοπικών αρχόντων εντός και εκτός Βουλής. Οι «τοπάρχες» αυτοί μάχονται με νύχια και με δόντια για να συντηρήσουν μικρά τοπικά νοσοκομεία χωρίς να νοιάζονται για τις συνέπειες στην υγεία των συμπολιτών τους. Η Μελέτη για την Αναδιάρθρωση των Νοσοκομείων, που παραδώσαμε πρόσφατα στον κ. Υπουργό, σε αυτήν ακριβώς την θανατηφόρο παθογένεια απευθύνεται. Προτείνουμε την οργάνωση των νοσοκομείων σε Κύκλους, με ένα Κεντρικό νοσοκομείο και άλλες συνδεδεμένες μονάδες. Ένα Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στο κεντρικό νοσοκομείο λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, κάθε μέρα. Τα ΤΕΠ, με εξοπλισμό και γιατρούς εξειδικευμένους στην επείγουσα ιατρική, είναι σε θέση να σταματήσουν την αιμορραγία από την οποία πέθανε η άτυχη γυναίκα. Οι λίγοι γιατροί που αντιτίθενται, για ευνόητους λόγους, στο διαχωρισμό της Επείγουσας Φροντίδας από την προγραμματισμένη εισαγωγή στο νοσοκομείο, που πρέπει να συνδυασθεί με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα και την ενίσχυση και λειτουργία των ΤΕΠ 24/7, απλώς προδίδουν το όρκο του Ιπποκράτη. Οι υπόλοιποι «τοπάρχες» είναι απλώς ανεύθυνοι.

Advertisements

Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ

Απρίλιος 26, 2011

Η ιστοσελίδα στην οποία φιλοξενείται η Μελέτη για την Αναδιάρθρωση των Νοσοκομείων

http://www.nurs.uoa.gr/anadiar8rwsh-nosokomeiwn.html

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ

Απρίλιος 25, 2011

Πριν από ένα μήνα ο Αλέκος Παπαδόπουλος, σε μία συνταρακτική συνέντευξη στον Αλ. Παπαπαχελά στον Σκάϊ, ανέλυσε με τρόπο ανατριχιαστικά χειρουργικό το πρόβλημα μίας χώρας, της Ελλάδας, που έχει ήδη χρεοκοπήσει, αλλά αρνιέται να το παραδεχθεί. Εντόπισε, την πηγή του κακού στον αφόρητο, διαχρονικό διακομματικό λαϊκισμό, των κυβερνήσεων, του συνδικαλισμού, των πάσης φύσης ηγεσιών και, εν τέλει, του λαού που ανέχεται, αν δεν απαιτεί κιόλας, συμπεριφορές που έριξαν την οικονομία μας, για άλλη μία φορά, στα βράχια. Η συνέντευξη είχε ρεκόρ τηλεθέασης και τεράστια «πολλαπλασιαστική» απήχηση με ευρεία αναπαραγωγή στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ακόμη και στην κατ’ εξοχήν λαϊκίστικη εκπομπή με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση την επόμενη ημέρα. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Έλληνες άκουσαν με μεγάλη αγωνία, προσοχή και προβληματισμό.
Εδώ λοιπόν, κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει. Ο λαός αρχίζει να διαισθάνεται την επερχόμενη καταστροφή. Ίσως λειτουργεί το περίφημο «αλάθητο» αισθητήριο, με το οποίο υποκριτικά οι ηγέτες μας και τα ΜΜΕ, κατά καιρούς, τον πιστώνουν. Πιθανότατα, αυτό που συμβαίνει είναι μία υποδόρια παραδοχή της Παγκάλειας ρήσης «μαζί τα φάγαμε». Σημαίνει, δηλαδή, ότι ο λαός είναι έτοιμος να δεχθεί το μέρος της ευθύνης του και, το κυριότερο, ότι απαιτεί λύση. Τη λύση, όμως, την απαιτεί από τις ηγεσίες του, γιατί ο λαός ορίζει τις ηγεσίες, αλλά δεν νομοθετεί και δεν κυβερνά.
Αν η λύση, όμως, αρχίζει από την παραδοχή των πολλών, που έχουν και τη μικρότερη ευθύνη, δεν πρόκειται να γίνει πραγματικότητα αν δεν δραστηριοποιηθούν οι ηγεσίες, κυβερνητικές, πολιτικές, συνδικαλιστικές και επαγγελματικές. Εδώ αρχίζει το μεγάλο πρόβλημα, με την κυβέρνηση διχασμένη και διστακτική και τους υπόλοιπους ς να ενεργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Οι επαγγελματικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες απεργούν, ανεύθυνες ομάδες πολιτών αυτονομούνται, τα κόμματα στηρίζουν τις κινητοποιήσεις και όλοι μαζί προσπαθούν, ακόμη και σήμερα να πάρουν κάτι ακόμη από μία πεθαμένη οικονομία που δεν μπορεί να δώσει τίποτε. Διάφοροι «κολλητοί» ενεργούν στο σκοτάδι, προσπαθώντας να αποσπάσουν ακόμη περισσότερα οφέλη από μία κοινωνία που αγωνίζεται να επιβιώσει.
Παράδειγμα, η τροπολογία που «διακινείται» σε Νομοσχέδιο του Υπ. Εργασίας: «Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 155 του Ν. 3528/2007 (ΦΕΛ 26 Α) προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Ειδικά για τους ιατρούς του ΕΣΥ και τους ιατρούς του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου, η παραμονή στην υπηρεσία μπορεί να παραταθεί ως και το 68ο έτος της ηλικίας τους, κατόπιν αιτήσεως». Η τροπολογία σημαίνει ότι 3.000 γιατροί, κυρίως Διευθυντές, θα εισπράττουν αυξημένες αποδοχές για μισθούς και εφημερίες, σε σχέση με τους νεότερους που θα τους αντικαθιστούσαν. Προφανώς, οι «διακινητές» με κάποιον είχαν συνεννοηθεί και είχαν διαβεβαιώσεις ότι η τροπολογία μπορεί να ψηφισθεί. Άλλο παράδειγμα, ιατρικές σχολές που δίνουν για γιατρούς που υπηρετούν σε νοσοκομεία του ΕΣΥ βεβαιώσεις ότι καλύπτουν και 2η ειδικότητα, με αποτέλεσμα να εισπράττουν και δεύτερο «κλινικό επίδομα». Ότι μπορεί ο καθένας, «ηθικό» ή όχι, προσπαθεί να το κάνει «νόμιμο». Business as usual, με τα κόλπα που μας έφεραν εδώ που είμαστε. Στη χρεοκοπία.
Η ευθύνη των ηγετών σήμερα δεν είναι μόνο οι τεχνικές διευθετήσεις που θα φέρουν , ίσως, τη δημοσιονομική εξυγίανση. Ευθύνη τους είναι να αλλάξουν το DNA μίας κοινωνίας που έχει εθισθεί, για ιστορικούς λόγους, στην ανομία, μικρή και μεγάλη, αλλάζοντας, πρώτα οι ίδιοι, νοοτροπία και πρακτική. Ευθύνη των ηγετών είναι να αποκαλύψουν και να αποκηρύξουν τα «κόλπα», να αρνηθούν να συμπράξουν με τους «γνωστούς αγνώστους» να δώσουν στο λαό που διαισθάνθηκε τις αλήθειες του Αλέκου Παπαδόπουλου αποδείξεις ότι μπορούν να ηγηθούν σε αυτήν την αλλαγή . Ας μην υποτιμήσουν το κοινωνικό και πολιτικό «πέρασμα» της αγωνίας που εξέφρασε ο πρώην Υπουργός. Ο κόσμος το αισθάνθηκε, εκφράσθηκε και περιμένει. Τώρα πρέπει να αποδείξουν οι ηγέτες μας, όλοι οι ηγέτες, ότι «ακούν».