ΜΑΧΕΣ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΩΝ

Αυτό που συμβαίνει στη χώρα τις τελευταίες ημέρες είναι ιστορικής σημασίας. Αφού ο ελληνικός λαός έδειξε μία ασυνήθιστη ανοχή σε σκληρά μέτρα που επηρέασαν αρνητικά το βιοτικό του επίπεδο, χωρίς αντίδραση, γιατί απλώς δεν μπορούσε, παρατηρούμε την επανάσταση των «βολεμένων». Για έξι μήνες, οι χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι γνώρισαν την υποβάθμιση του εισοδήματος τους. Ο συνδικαλισμός, δεν αντέδρασε, ίσως γιατί ποτέ δεν τους εκπροσώπησε. Οι νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα μίας δεκαετίας ανεργίας, χαμένων ονείρων και προοπτικών. Αυτούς, επίσης κανείς δεν τους προστατεύει, εκτός αν τους «χρεώσουμε» στους «μπαχαλάκηδες», το «δεν πληρώνω» ή το ΣΥΡΙΖΑ, που αγωνίζεται να γίνει η πολιτική τους έκφραση, με στόχο το 3% και την κρατική επιχορήγηση .
Στις αρχές του 2011 η κατάσταση αλλάζει. Όσοι κατά τεκμήριο συμμετείχαν κατά προτεραιότητα στο «πάρτυ» της τελευταίας 30ετίας, αρνούνται να αναλάβουν το κόστος που τους αναλογεί για την εξυγίανση της οικονομίας. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι σκληρές και εξόχως αντικοινωνικές. Αυτοί δε που αρνούνται την ένταξή τους στο πρόβλημα είναι αυτοί που κατά κύριο λόγο το δημιούργησαν. Την υπερχρέωση της οικονομίας δεν τη δημιούργησε ο συνταξιούχος των 800 €. Τη δημιούργησε αυτός που «χωρίς αιδώ» απαιτούσε και εξασφάλιζε, με την ανοχή και συμμετοχή του πολιτικού συστήματος, μερίδιο του πλούτου στη δημιουργία του οποίου δεν είχε καμία συμβολή. Ζήτησε, με άλλα λόγια, και επέτυχε μερίδιο, ενίοτε μεγάλο, από τα δανεικά που αποτέλεσαν την ψευδαίσθηση ευημερίας, την οποία άλλοι ζούσαν ως όνειρο και άλλοι ως πραγματικότητα.
Οι «πλούσιοι» στη χώρα μας χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Από τη μία έχουμε τους «σούπερ πλούσιους», αυτούς που ξεκοκάλισαν τα Κοινοτικά Πακέτα, τις Ολυμπιακές δαπάνες, το χάος των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και το Χρηματιστήριο. Αυτοί είναι λίγοι, αλλά «λέοντες». Υπάρχει όμως και η πολύ μεγαλύτερη ομάδα των επαγγελματιών, που στήριξαν, με το αζημίωτο, το μεγάλο πάρτυ. Η διαχείριση της «μεγάλης κλοπής» των ονείρων της μεταδικτατορικής εποχής έγινε από εκατοντάδες χιλιάδες προθύμων ειδικών και καλά τοποθετημένων στο κοινωνικό τοτέμ αξιών.
Δεν χωράει καμία αμφιβολία για το ότι οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί, ο καθένας με τον τρόπο τους, συμμετείχαν νόμιμα ή παράνομα στο πάρτυ. Η υψηλή ανταλλακτική αξία των υπηρεσιών τους στο πολιτικό χρηματιστήριο, η ιστορικά κατοχυρωμένη υψηλή κοινωνική τους θέση, και η υποτελής θέση την οποία πάντα υποδύεται η κοινωνία απέναντι στο «ιερό» της υγείας, τους έκανε απρόσβλητους σε οποιαδήποτε προσπάθεια εξορθολογισμού του συστήματος υγείας. Δεν είναι παράξενο ότι οι καλύτεροι υπουργοί υγείας της τελευταίας 35ετίας «απέτυχαν», ενώ «πέτυχαν» οι αδιαμφισβήτητα «φελλοί». Η κοινωνία ποτέ δεν κατάλαβε τι γινόταν στο χώρο της υγείας. Τώρα η κοινωνία θα καταλάβει. Σε ένα κατακερματισμένο σύστημα, πολλοί έφτιαξαν το δικό τους «παράδεισο» και πρώτοι οι γιατροί του ΙΚΑ, οι συνδικαλιστές του ΕΣΥ και οι Φαρμακοποιοί. Η ένταση της απαιτούμενης αλλαγής απαιτεί αποσαφήνιση του πραγματικού ρόλου που παίζει ο καθένας. Το πάρτυ τελείωσε, η κοινωνία «ξύπνησε» και όσοι θέλουν, ας ακολουθήσουν.

Advertisements

Ετικέτες: , ,

Ένα Σχόλιο to “ΜΑΧΕΣ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΩΝ”

  1. Δρ Μανώλης Μαλαγάρης Says:

    Εύστοχα και ουσιαστικά τα οσα διαλαμβάνει το κείμενο. Συμφωνώ, αλλά και προεκτείνω τη διαφθορά σε ολόκληρη την κοινωνία. Μια κοινωνία κακομαθημένων, άναρχων, και ανάγωγων κοινωνικά.
    Τι θα γίνει ομως τώρα; Λέτε, οτι η κοινωνία ξύπνησε. Ποιός θα ηγηθεί και θα επιβάλει αυτές τις πολύ βαθειές τομές; Η ηγεσία ειναι (λίγο) «επιμολυσμένη» απο το πρόσφατο πολιτικό της παρελθόν. Τα λάθη της ατολμης πολιτικής ειχαν αρχισει απο την εποχή του Ανδρέα. Ο Γιώργος (μάλλον) θέλει, αλλά θα μπορέσει; Κι αν μπορέσει ας πούμε, ο λαός θα μπορέσει να θέλει κι ο ίδιος;
    Πέραν τούτων, ειναι και ο λυσσώδης τρόπος της αντιπολίτευσης – της καθε αντιπολίτευσης. Μήπως ο κακομαθημένος κοσμος, αποπλανηθεί απο έωλες υποσχέσεις; Δεξιά και αριστερά – μαζι με τα κομματα «σφραγίδες», σε αγαστή συνεργασία λειτουργούν αντεθνικά και αποπλανητικά για τον κόσμο.
    Εγώ προσωπικά ελπίζω, αλλά φοβάμαι τη διαχρονική ελληνική αυτοκαταστροφικότητα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: