Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ

Στις 7/10 δημοσιεύθηκε άρθρο μου με τίτλο «οι προκλήσεις του νέου Υπουργού Υγείας». Στο άρθρο τόνιζα ότι η πολιτική αποτελεσματικότητα που έδειξε ο κ. Λοβέρδος στην αντιμετώπιση του Ασφαλιστικού θα δοκιμασθεί σκληρά στον πολυπαραγοντικό χώρο της υγείας, όπου ετερόκλητα συμφέροντα με διαφορετικές και συχνά αντικρουόμενες επιδιώξεις δημιουργούν σκηνικό αδιαφάνειας, σπατάλης και διαφθοράς. Σε αυτό το πεδίο, οι υγιείς δυνάμεις, στις οποίες πρέπει να στηρίζεται η πολιτική υγείας, δίνουν μάχες οπισθοφυλακής που, συχνά, φαίνεται να χάνουν. Στο χώρο της Υγείας υπάρχει συσσωρευμένη απογοήτευση, μετά από τρεις δεκαετίες καλών προσπαθειών που έμειναν στη μέση, αλλά και ιδιοτελούς διαχείρισης, εκ μέρους πολλών.
Στους δύο μήνες που πέρασαν, ο κ. Λοβέρδος ξεκίνησε έναν αναγκαίο μαραθώνιο περιστολής δαπανών, αλλά και άλλες παρεμβάσεις που κατέληξαν σε ένα νομοσχέδιο. Μόνη της, όμως, η Υγεία δεν μπορεί να δώσει μία μάχη όπου ο εχθρός είναι η συνολική παθογένεια του πολιτικού συστήματος και το κοινωνικό και πολιτισμικό μας έλλειμμα. Νομίζω ότι τώρα είναι η ώρα να συστρατευθούν και άλλες δυνάμεις της πολιτικής και της κοινωνίας, η καθεμία από το χώρο ευθύνης της.
Οι προμηθευτές των νοσοκομείων πρέπει να πάψουν να μπορούν να καθυστερούν διαγωνισμούς για χρόνια και για «ψύλλου πήδημα» με δικονομικά τερτίπια. Αυτό, όμως, είναι υπόθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όχι του Υπουργού Υγείας. Ορισμένοι γιατροί πρέπει να πάψουν να επιδιώκουν τον πλουτισμό με κάθε τρόπο, όπως, προφανώς, έκαναν οι 2.250 που εντοπίσθηκαν με περιουσιακά στοιχεία αναντίστοιχα με τις δηλωθείσες αποδοχές τους. Αυτό είναι υπόθεση του Υπουργείου Οικονομικών. Η αρρώστια της γραφειοκρατίας και της ατιμωρησίας επίορκων υπαλλήλων είναι υπόθεση του Υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης. Το ότι ο Υπουργός Υγείας δεν γνωρίζει πόσα ξοδεύει, για πιο σκοπό και από ποια πηγή χρηματοδότησης, είναι υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ. Για τη διόγκωση της φαρμακευτικής δαπάνης ευθύνεται (ακόμη) το Υπουργείο Εργασίας και Ασφάλισης. Τέλος, για το σημαντικότερο από όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Υπουργός Υγείας, δηλαδή τον απίστευτα μεγάλο αριθμό γιατρών, ευθύνεται το σύνολο των Υπουργών Παιδείας (και οι Πρωθυπουργοί) μέχρι σήμερα.
Με άλλα λόγια, για να λύσει πραγματικά το διαχρονικά διογκούμενο πρόβλημα της Υγείας ο (όποιος) Υπουργός χρειάζεται τη συνδρομή ολόκληρου του Υπουργικού Συμβουλίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι συνάδελφοί του Υπουργοί πρέπει να ασχοληθούν ειδικά με τα ζητήματα της Υγείας. Απλώς πρέπει να λύσουν προβλήματα της δικής τους αρμοδιότητας που ταλανίζουν για δεκαετίες την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Από τη συνολική αυτή αναδιάταξη του θεσμικού, νομικού και πολιτισμικού μας οικοδομήματος, θα ωφεληθούν και τομείς όπως η Υγεία, ενώ χωρίς αυτήν, πολύ λίγα μπορούν να γίνουν. Αυτό, όμως, δεν είναι το νόημα όλης της προσπάθειας που γίνεται τώρα με την εφαρμογή του Μνημονίου; Υπάρχει καλύτερη απόδειξη της ευκαιρίας που κρύβεται μέσα σε κάθε κρίση;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: