ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να αμφιβάλλει ότι έχουμε πρόβλημα ελλείμματος και, κυρίως, χρέους. Από το 1981, το χρέος έχει ανέβει από το 30% του ΑΕΠ στο 120%. Αν σήμερα είχαμε χρέος 30%, θα χρωστούσαμε €75 δις αντί για τα €300 δις. Πού πήγαν, τι έγιναν όλα αυτά τα χρήματα; Αποκτήσαμε δρόμους, αεροδρόμια, γέφυρες, αλλά και σπίτια, πολλά και μεγαλύτερα σπίτια, βίλες, αυτοκίνητα, κότερα κλπ. Αγοράζουμε πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, περνάμε καλά, και το κάνουμε για 30 χρόνια, με δανεικά. Τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού και ήρθε με τρόπο καθόλου κομψό. Η διαχείριση της πολυκατοικίας Ε.Ε., μας λέει «πληρώστε ή φύγετε». Η γενιά των 60άρηδων πρέπει να αρχίσει να πληρώνει το χρέος που έχει φορτώσει στα παιδιά της. Τόσο απλά.
Να πληρώσουμε, αλλά πώς και γιατί; Για να χρηματοδοτούμε στρατιές δημοσίων υπαλλήλων, ή για αρχίσει πάλι η ανάπτυξη που φέρνει απασχόληση και ασφαλιστικές εισφορές; Ο Jes Arnold του ΟΟΣΑ έχει ταξινομήσει τους φόρους ανάλογα με τη ζημιά που κάνουν στην ανάπτυξη. Διαπιστώνει ότι οι φόροι ακίνητης περιουσίας βλάπτουν στο ελάχιστο και οι φόροι στις επιχειρήσεις και στο εισόδημα στο μέγιστο. Αυτό λέει και η κοινή (οικονομική) λογική. Και όμως, περισσεύει η ιδιοτελής και άστοχη κριτική για το φόρο ακίνητης περιουσίας που προτείνει η κυβέρνηση. Δεν θα «πονέσει» κάποιος με ακίνητη περιουσία, έστω και €400.000, αν πληρώσει €238 το χρόνο. Αν κάποιος με πέντε, 10 ή και 20 ακίνητα φορολογηθεί με πολλές χιλιάδες ευρώ, ίσως πουλήσει ένα διαμέρισμα. Μικρό το κακό. Αν αρκετοί το κάνουν, ίσως μερικοί φτωχότεροι, ή νέα ζευγάρια, αποκτήσουν τη στέγη που χρειάζονται στο ξεκίνημα της ζωής τους.
Το ζήτημα όμως είναι τι θα γίνουν τα έσοδα από την ακίνητη περιουσία, αν πρώτο μας μέλημα είναι, όπως πρέπει, η ανάπτυξη και η απασχόληση. Στη χώρα μας η οικοδομή, που τώρα χειμάζεται, πάντα ήταν η ατμομηχανή. Ο Τάσος Χωμενίδης (στο ΒΗΜΑ) τεκμηριώνει τις τεράστιες δυνατότητες που υπάρχουν στην αντικατάσταση του φθαρμένου οικιστικού αποθέματος των μεγάλων πόλεων. Ολόκληρα τετράγωνα στην Κυψέλη μπορούν με κατάλληλα προγράμματα αστικής ανανέωσης, δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, να μετατραπούν σε ελκυστική και σύγχρονη κατοικία. Μία δεύτερη ιδέα είναι η ανανέωση των άθλιων δημόσιων νοσοκομείων. Χρόνια φωνάζουμε για την παραχώρηση του πανάκριβου «φιλέτου» στο οποίο στεγάζεται το «αρχαίο» Ιπποκράτειο Νοσοκομείο με αντιπαροχή, για να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο νοσοκομείο στην Ανατολική Αττική. Συζήτησα με τον Πρόεδρο της ΔΕΠΑΝΟΜ το 2003 και συμφωνήσαμε ότι μπορούμε να κλωνοποιήσουμε τα σχέδια του ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, που ανήκουν στο Δημόσιο. Μία τρίτη, τέλος, κατεύθυνση είναι οι «πράσινες» επενδύσεις και ο σιδηρόδρομος, για φτηνές και οικολογικές μεταφορές, με αξιοποίηση και Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ιδού λοιπόν: φορολογήστε «άγρια» τη μεγάλη περιουσία, για να ξεκινήσει πάλι η ανάπτυξη, αλλά αυτή τη φορά, υγιής, όχι με δανεικά από τις τράπεζες και το εξωτερικό, ανάπτυξη που θα μεγαλώσει το ΑΕΠ και την απασχόληση και θα μικρύνει το χρέος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: