ΤΟ 1981 ΚΑΙ ΤΟ 2009

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει σήμερα μία μοναδική ευκαιρία να κερδίσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές. Μαζί με την ευκαιρία, όμως, αναλαμβάνει και την υποχρέωση να προσφέρει στην Ελλάδα. Την ίδια ευκαιρία είχε και αξιοποίησε ο πατέρας του το 1981, αλλάζοντας, ταυτόχρονα, την Ελλάδα για πολλά χρόνια. Ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα έχει μία ευκολότερη νίκη από εκείνην του 1981. Ταυτόχρονα, όμως, θα έχει πολύ δυσκολότερη διακυβέρνηση μίας χώρας ριζικά αλλαγμένης και σε συνθήκες πολύ πιο δύσκολες.
Ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει να αντιμετωπίσει τη ΝΔ του 1981 με Πρωθυπουργό το Γ. Ράλλη. Η τότε ΝΔ δεν έχασε επειδή ήταν διεφθαρμένη, κραυγαλέα ανεπαρκής και επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια, όπως η σημερινή. Αντίθετα, ο Πρωθυπουργός της ήταν ένας συμπαθής αστός, ένας ευπατρίδης της πολιτικής, με καταγεγραμμένο πολιτικό έργο. Η δε κυβέρνησή του δεν είχε φθάσει το σημερινό φαινόμενο καλπάζουσας αποσύνθεσης, διαφθοράς και κραυγαλέας ανεπάρκειας. Η Δεξιά παράταξη είχε απλώς «εκμετρήσει το πολιτικό ζην» και μία άλλη Ελλάδα αξίωνε δικαίως να συμμετάσχει στο πολιτικό παιγνίδι. Ο Α. Παπανδρέου εκπροσώπησε επάξια αυτήν την ιστορική αναγκαιότητα και κέρδισε. Η Ελλάδα γνώρισε μία 20ετία προόδου, παρά την παρένθεση 1999-2002, με τη σημαντική συμβολή και του Κ. Σημίτη. Μετά την καταστροφική εμπειρία της διακυβέρνησης Κ. Καραμανλή, η Δεξιά θα υποστεί της συνέπειες της χωρίς αρχές άφρονος και ληστρικής επιδρομής στην εξουσία. Τώρα που «οι πάγοι» με την εποχή Σημίτη έλειωσαν, το ΠΑΣΟΚ δεν θα δυσκολεύεται να επικαλεσθεί την καταλυτική σύγκριση του «σήμερα» του Καραμανλή με το «χθες» του ΠΑΣΟΚ. Όσο περνάει ο καιρός, η σύγκριση θα δημιουργεί μία χιονοστιβάδα συνειδητοποίησης που θα κάνει την εκλογική επικράτηση εύκολη.
Η άλλη μέρα του Γ. Παπανδρέου, μετά τη νίκη, θα είναι διαφορετική και πολύ πιο δύσκολη από αυτήν του πατέρα του. Το 1981-82 το διεθνές οικονομικό περιβάλλον δεν ήταν «βομβαρδισμένο τοπίο» και το πολιτικό περιβάλλον στην Ευρώπη ευνοούσε πολιτικές «πιρουέτες», τουλάχιστον όταν ο χορευτής ήταν ένας Α. Παπανδρέου. Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε την πολυτέλεια εκπαίδευσης των πολιτικών της στελεχών και εκτόνωσης των σοσιαλιστικών της ονειρώξεων, που μπορεί να ανέβασαν το χρέος από το 20% στο 80% του ΑΕΠ, αλλά, ταυτόχρονα εκπαίδευσαν το σύνολο του λαού στο μάθημα της δημοκρατίας και της λαϊκής συμμετοχής. Δυστυχώς, η εκπαίδευση της κοινωνίας αποδείχθηκε κάτι σαν το σημερινό Λύκειο, με την παραοικονομία και τη διαφθορά να αποτελούν το αντίστοιχο της παραπαιδείας του φροντιστηρίου. Η Ελλάδα της Eurovision, των ριάλιτι και των off-shore, δεν έχει σχέση με την Ελλάδα του Θεοδωράκη, της Μελίνας, ακόμη και της Βουγιουκλάκη, όπως η τρομοκρατία της 17Ν δεν σχετίζεται με τη σημερινή νιχιλιστική εκδοχή ανομίας και ανασφάλειας που βιώνουμε συλλογικά. Το δε διεθνές περιβάλλον, ακόμη και μέσα στη ζώνη του Ευρώ, παρέχει στην Ελλάδα μικρές συνθήκες στήριξης. Οι απαιτήσεις από μία κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου θα είναι άμεσες και ασφυκτικές.
Ο Γ. Παπανδρέου θα κυβερνήσει και, κατά πάσα πιθανότητα, σχετικά σύντομα. Το ερώτημα είναι «πώς, με ποιο σκοπό και με ποιους». Πολλοί αρέσκονται στους παραλληλισμούς με την «αλλαγή» στην Αμερική. Το βέβαιο είναι ότι ο Ομπάμα δεν ανέθεσε τη λύση στο σημερινό πρόβλημα στον Greenspan, τον Πρόεδρο της Lehman Brothers και τον Bernie Madoff. Η ριζική αλλαγή πολιτικής υλοποιείται με άλλη πολιτική αντίληψη και άλλα πρόσωπα από αυτά που έφεραν την καταστροφή. Αυτές τις διαφορές στο σημερινό ΠΑΣΟΚ περιμένουμε να δούμε και από τον Γ. Παπανδρέου και, μάλιστα, πριν τις εκλογές.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: