Archive for Φεβρουαρίου 2009

ΠΕΡΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ

Φεβρουαρίου 14, 2009

Ο Υπουργός Υγείας βάλλεται τελευταία, καθώς φαίνεται να λείπουν χρήματα από παντού. Προ ολίγου τον θυμάμαι να τοποθετείται υπέρ μίας ποιο «κοινωνικής» πολιτικής και να «ζητά» χρήματα, έμμεσα αποποιούμενος και την ευθύνη. Θα περίμενε λοιπόν κάποιος, ο «ευαίσθητος» υπουργός μας να εφαρμόζει τα ίδια κριτήρια και στην πολιτική του Υπουργείου του οποίου προΐσταται. Θα περίμενε, δηλαδή, με δεδομένη την οικονομική στενότητα, προτεραιότητα να έχουν ενέργειες που σώνουν πολλές ζωές και όχι ακριβώς το αντίθετο. Ας δούμε τρία παραδείγματα.

Πρώτον, υπάρχουν 150 «ετοιμοπόλεμα» κρεβάτια ΜΕΘ που δε λειτουργούν λόγω έλλειψης νοσηλευτών. Θα έσωναν 5.000 ζωές ετησίως με δαπάνη €18 εκ. το χρόνο. Με άλλα τόσα, θα κάλυπτε πολλά νοσοκομεία σε πλήρη εφημερία. Δεύτερον, είναι ο εμβολιασμός των νεαρών κοριτσιών για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Με €100 εκ, θα σώζονται 150 ζωές το χρόνο (αν εμβολιασθούν όλα τα κορίτσια). Τρίτον, έχουμε το μοριακό έλεγχο του αίματος. Με κόστος €40 εκ ετησίως, αφορά τρεις, το πολύ, περιπτώσεις AIDS το χρόνο. Το όφελος σε «σωμένες ζωές» (3, 150 και 5.000), θα ήταν, λοιπόν, ασύγκριτα μεγαλύτερο αν ο υπουργός χρηματοδοτούσε κατά προτεραιότητα τις ΜΕΘ και μετά τα άλλα δύο προγράμματα (αφού φαίνεται να λείπουν χρήματα). Προς τί, λοιπόν, η «σπουδή» να υιοθετήσει άμεσα τα προγράμματα εμβολιασμού και μοριακού ελέγχου του αίματος, ενώ οι ΜΕΘ ακόμη δε λειτουργούν; Μήπως το ότι στην περίπτωση των ΜΕΘ άμεσα ωφελούμενοι είναι «μόνο» οι 1000 νοσηλευτές, ενώ στις άλλες δύο περιπτώσεις άμεσα ωφελούνται μόνο οι (ελάχιστοι) προμηθευτές του δημοσίου και όσοι συναλλάσσονται μαζί τους. Ένα ερώτημα για τις «χαμένες ψυχές», δυστυχώς χωρίς (αναμενόμενη) απάντηση.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΡΕΚΒΙΕΜ, ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΕΣΥ

Φεβρουαρίου 6, 2009

Το ΕΣΥ ξεκίνησε ως όνειρο το 1981 και κατέληξε ως εφιάλτης το 2008. Απετέλεσε τη δυνατότερη ίσως «πολεμική ιαχή» του ΠαΣοΚ καθώς προήλαυνε προς την εξουσία και καταλήγει ως επιθανάτιος ρόγχος μιας κυβέρνησης παραδομένης σε σκάνδαλα, προσωπικές στρατηγικές και επικοινωνιακά τερτίπια. Η διακήρυξη του κ. Αβραμόπουλου «έκλεισα τον κύκλο μου στην Υγεία» ενόχλησε, αλλά σήμερα, μετά την επιβεβαίωση (;) της εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού, αντηχεί μακάβρια. Αυτό που έκλεισε πάντως φαίνεται να είναι η επικοινωνιακή ασυλία. Ο ένας μετά τον άλλον οι σχολιαστές, ειδικοί και μη, διαπιστώνουν ότι το να αρρωστήσεις στην Ελλάδα είναι ένα δράμα με συνέπειες που κυμαίνονται με ταξύ φυσικού θανάτου και οικονομικής εξόντωσης. Η οικονομική κρίση που έρχεται θα δείξει το πρόβλημα σε όλη του την τραγική έκταση. Οι ιδιωτικές μονάδες, όσες επιβιώσουν, θα συνεχίσουν να αρμέγουν την «κρέμα», αλλά η πίεση στις υποβαθμισμένες υποδομές του ΕΣΥ θα γίνει ανυπόφορη. Η δημόσια υποχρηματοδότηση θα ρίξει ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό βάρος σε μία κοινωνία ανέργων, φτωχών και νεόπτωχων. Αν το ΕΣΥ έφερε το ΠαΣοΚ στην εξουσία το 1981, ο θάνατος του ΕΣΥ θα είναι ένα από τα καρφιά στο φέρετρο της ΝΔ αν η σημερινή ηγεσία… συνεχίσει το έργο της.

Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει η διάδοχος κατάσταση να δείξει ότι έχει την εναλλακτική λύση, κάτι που δεν φαίνεται ακόμη. Αν οι οικονομικοί αναλυτές προτείνουν «φυγή προς τα εμπρός» με δημόσιες επενδύσεις για την τόνωση της οικονομίας, στην Υγεία χρειαζόμαστε τόνωση του δημόσιου χαρακτήρα του ΕΣΥ. Το ΕΣΥ πρέπει να πάψει να είναι η αγελάδα που τροφοδοτεί την παραοικονομία και να μεταβληθεί σε κέρβερο του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με συνταγή του 1981, αλλά με τις πραγματικότητες του 2008. Ο επαναπροσδιορισμός των ρόλων του δημοσίου και του ιδιωτικού είναι αναγκαίος, αλλά πρέπει να γίνει με το κράτος σε ρόλο οδηγού και όχι υπηρέτη.

Το κράτος οφείλει να αξιοποιήσει την οικονομική κρίση και τη δεσπόζουσα θέση του ως μονοψωνίου, να ενοποιήσει τη δημόσια ζήτηση (ασφαλιστικά ταμεία και κράτος) και να αναγκάσει τις ιδιωτικές μονάδες που επιθυμούν να συνεχίσουν σε προγραμματικές συμβάσεις. Οσοι δεν επιθυμούν, πιθανότατα θα κλείσουν και θα αποτελέσουν πρόσφορη «επενδυτική ευκαιρία» για ένα ΕΣΥ με αίσθηση της αποστολής του. Οι τεράστιες ιδιωτικές επενδύσεις της τελευταίας 5ετίας αποτελούν εθνικό κεφάλαιο και πρέπει να ενταχθούν στον εθνικό σχεδιασμό προς όφελος των πολιτών-φορολογουμένων. Η μετατροπή της κερδοσκοπίας και της άνομης διαπλοκής σε νόμιμη κερδοφορία είναι εφικτή σε μία κοινωνία που κάνει συνετή διαχείριση πόρων. Αυτό που δεν είναι ανεκτό είναι η υποκρισία της δημόσιας εξουσίας που εκχωρεί με- φανερά για όσους βλέπουν – ανταλλάγματα δημόσιο έργο, χώρο και πλούτο. Αυτό είναι εθνικό έγκλημα το οποίο πρέπει να αποκαλυφθεί και τιμωρηθεί.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ

Φεβρουαρίου 5, 2009

Σε άλλες, παλιές, εποχές ο ηγεμόνας έπαιρνε το κεφάλι του αγγελιαφόρου όταν του έφερνε άσχημα νέα από το πεδίο της μάχης. Σήμερα τα βάζουμε με Προέδρους Επιστημονικών Ενώσεων όταν μας λένε ότι τα κλειστά κρεβάτια στις ΜΕΘ κοστίζουν ζωές, με ειδικούς επιστήμονες που προτείνουν μέτρα για να σώνουμε τους ασθενείς μας από τα μικρόβια, με το Συνήγορο του Πολίτη γιατί καταγγέλλει την υποχρηματοδότηση της ψυχικής υγείας και με τους εκπροσώπους μας σε διεθνείς οργανισμούς όταν επιμένουν φορτικά ότι υπάρχουν υποχρεώσεις που πρέπει να εκπληρωθούν. Δεν πάμε καλά, όταν το μέλημα είναι να μην «βγει» η αρνητική είδηση και όχι το πώς θα αντιμετωπίσουμε υπαρκτά προβλήματα. Υπάρχουν, όμως, καταστάσεις που δεν μπορείς πάντα να σπρώχνεις «κάτω από το χαλί». Και όταν τα προβλήματα κοστίζουν ζωές και εκθέτουν τη χώρα, αμφιβάλλω αν θα υπάρχει και το «χαλί» για πολύ ακόμη.

ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Φεβρουαρίου 5, 2009

Ξεκινάμε μία νέα προσπάθεια. Το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ θα γίνει ο τόπος υποδοχής όλων των παρατηρήσεων, εισηγήσεων, νέων και κουτσομπολιού που μας αφορά. Περιμένω υλικό από όλους μας.

Λ. Λιαρόπουλος

Hello world!

Φεβρουαρίου 5, 2009

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!